เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 198 ได้โปรดรับเลี้ยงลูกหมาตัวนี้ด้วย
เช้าวันรุ่งขึ้น เสิ่นอวี้เจิงลืมตาตื่น มองผ้าห่มบนตัว พลางทอดสายตาไปยังหร่วนจื่ออีที่อยู่ในห้องครัว
หร่วนจื่ออีพูดว่า “ฉันกลัวว่าคุณจะเป็นหวัดจนขยับตัวไม่ไหว แล้วจะมานอนเกะกะไม่ยอมไป ตอนนี้ฟ้าสว่างแล้ว คุณไปได้แล้วค่ะ”
เธอยืนอยู่หน้าเตาในห้องครัว มือถือตะหลิว ผมใช้กิ๊บหนีบไว้ด้านหลังศีรษะอย่างไม่ใส่ใจนัก เผยให้เห็นเสี้ยวหน้าอันประณีตงดงาม
เสิ่นอวี้เจิงลุกขึ้นยืน แล้วเดินเข้ามาในห้องครัว
บนเตามีชามสองใบวางอยู่ ภายในชามมีไข่ดาวอยู่ชามละหนึ่งฟอง ไข่ขาวทอดจนเหลืองกรอบ ไข่แดงยังเยิ้มเป็นตานกตูม ด้านบนโรยด้วยต้นหอมซอยกับพริกไทย ควันร้อนลอยกรุ่นขึ้นมา ส่งกลิ่นหอมแตะจมูก
หร่วนจื่ออีกำลังทำบะหมี่อยู่ตรงนั้น น้ำในหม้อเดือดปุด ๆ จนเป็นฟอง
เสิ่นอวี้เจิงยิ้มเย้าแหย่
“คุณตั้งใจจะรั้งให้ผมกินอาหารเช้าชัด ๆ แต่ปากกลับไล่ผมไป ยังคงเหมือนเมื่อก่อน ปากบอกว่าไม่ แต่ร่างกายกลับซื่อสัตย์ที่สุด”