กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 185 อย่าเพ้อฝันถึงเธออีกเลย
เสิ่นอวี้เจิงนอนอยู่บนเตียงผู้ป่วย ในความสะลึมสะลือรู้สึกว่ามีคนประคองแก้วมาจดที่ริมฝีปาก ค่อย ๆ รินน้ำเข้าปากเขา
ริมฝีปากที่แห้งผากแตกแหงนของเขาคล้ายได้รับการรินรดด้วยธารน้ำใส ชุ่มชื้นขึ้นมาในทันที
เสิ่นอวี้เจิงพยายามฝืนลืมตาขึ้นเป็นรอยแยกเล็ก ๆ ท่ามกลางความพร่ามัวเห็นเงาร่างเพรียวระหงร่างหนึ่งนั่งอยู่ข้างเตียง
เธอกำลังป้อนน้ำให้เขา จากนั้นก็หยิบกระดาษทิชชูมาช่วยซับคราบน้ำที่ล้นออกจากมุมปากให้อย่างระมัดระวัง
ท่าทางนุ่มนวลแผ่วเบายิ่งนัก คล้ายกำลังดูแลเด็กคนหนึ่ง
“จื่ออี!” เสิ่นอวี้เจิงส่งเสียงเรียกอย่างคลุมเครือ
ชั่วพริบตานี้ เขาคล้ายได้กลับไปในอดีตอีกครั้ง ยามที่เขานอนอยู่บนเตียงแล้วมีหร่วนจื่ออีคอยดูแลเอาใจใส่อย่างอ่อนโยน