กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 179 เขาต้องเกลียดเข้ากระดูกดำแล้วแน่ ๆ
ผ่านไปสักพัก หร่วนจื่ออียื่นศีรษะมองออกไปนอกหน้าต่าง ด้านนอกไม่มีความเคลื่อนไหวใด คิดว่าเขาคงขับรถไปแล้ว
สายฝนนอกหน้าต่างเริ่มบางตา ชายคายังคงมีน้ำหยดลงมา กระทบลงบนแผ่นหินส่งเสียงดังกังวานใส
หร่วนจื่ออีเทน้ำขิงในหม้อลงในกาน้ำชาดินม่วงใบหนึ่ง แล้วเดินออกไปที่ลานบ้าน
เธอเหยียบม้านั่งตัวหนึ่ง พลางตะโกนอยู่ข้างกำแพงลานบ้าน “สวีเยี่ยนเซิง”
ไม่นานนัก ศีรษะของสวีเยี่ยนเซิงก็โผล่ออกมาจากฝั่งนั้น เขาเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้ว เพียงแต่ผมยังเปียกอยู่บ้าง
หร่วนจื่ออีพูดว่า “ฉันต้มน้ำขิงไว้กาหนึ่ง คุณเอาไปดื่มสิคะ จะได้ขับไข้หวัดจากความหนาว”
สวีเยี่ยนเซิงรับกาน้ำชามา ถือไว้ในมือรู้สึกอุ่น พอลองเปิดฝาดูก็เห็นน้ำชาสีแดงสดใส หอมหวานสดชื่น เพียงแค่สูดดมก็รู้สึกอุ่นไปถึงกระเพาะอาหาร