กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 170 ได้แต่คลายความอยากในฝันเท่านั้น
เสิ่นอวี้เจิงย่อตัวลงอีกครั้ง ประคองข้อเท้าข้างที่บาดเจ็บของเธอขึ้นมา แล้วทายาให้
ขี้ผึ้งเย็นฉ่ำ ปลายนิ้วของเขาลงน้ำหนักไม่หนักไม่เบา นวดคลึงลงบนรอยบวมแดง
ยามเงยหน้าขึ้นมองเป็นพัก ๆ เห็นท่อนขาอ่อนเนียนนุ่มดั่งลิ้นจี่ที่ปอกเปลือกแล้ว ก็อยากจะกัดลงไปสักคำจริง ๆ
ครั้นเลื่อนสายตาขึ้นไปด้านบน ก็พลันเห็นขอบลูกไม้สีขาว ชั่วพริบตานั้นเลือดในกายก็พลุ่งพล่าน นัยน์ตาแดงก่ำขึ้นมาทันใด
หร่วนจื่ออีพยายามหุบขาเข้าหากันอย่างสุดชีวิต พลางดึงกระโปรงขึ้นมา “คุณคิดจะทำตัวเป็นอันธพาลจริง ๆ ใช่ไหม”
เสิ่นอวี้เจิงพึมพำ “ใช่ว่าไม่เคยเห็นเสียหน่อย ผมก็เคยทำมาหมดแล้ว”