กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 167 เธอเปลี่ยนชีวิตของผม
เสิ่นอวี้เจิงขับรถมาถึงหน้าร้านอาหารชั้นดีแห่งหนึ่ง เมื่อจอดรถเรียบร้อย ทั้งสองก็ก้าวลงจากรถ
ที่นี่เป็นร้านอาหารตะวันตก ลูกค้ามีไม่มากนัก บรรยากาศเงียบสงบอบอวลด้วยความประณีต แสงไฟสีเหลืองนวลสาดส่องลงบนผ้าปูโต๊ะ เสียงเปียโนดังแว่วหวานแผ่วเบา
เสิ่นอวี้เจิงเลือกที่นั่งริมหน้าต่างแล้วนั่งลง เขาหยิบเมนูส่งให้เธอสั่งอาหาร
เพราะแต่ก่อนหร่วนจื่ออีมักจะออกมากินอาหารตะวันตกคนเดียว เขาจึงนัดมาที่นี่ จะว่าไปแล้ว พวกเขายังไม่เคยทานข้าวด้วยกันตามลำพังเลยสักครั้ง
หร่วนจื่ออีรับเมนูมา ความจริงตัวเธอไม่ได้ชอบอาหารตะวันตก แต่ก็ไม่ถึงกับปฏิเสธ เพราะเมื่อก่อนเธอมักไปร่วมโต๊ะกับลูกค้าบ่อย ๆ จึงใช้มีดและส้อมได้คล่องแคล่วกว่าใคร