ตอนที่ 155 ทำไมจู่ ๆ เธอก็เหินห่างไป

ตอนที่ 155 ทำไมจู่ ๆ เธอก็เหินห่างไป

หร่วนจื่ออีได้ยินเสียงของแม่เสิ่นก็รีบลุกขึ้นมานั่งทันที เธอหยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาเช็ดน้ำตาแล้วจัดทรงผมให้เรียบร้อย

แม่เสิ่นเดินเข้ามา เมื่อเทียบกับตอนเดินออกไปที่มีสีหน้าอมทุกข์เต็มใบหน้าแล้ว ตอนนี้กลับเปี่ยมสุขอย่างเห็นได้ชัด

แต่พอเห็นสภาพของหร่วนจื่ออี เธอก็ตกใจมาก “ทำไมเธอถึงร้องไห้ขนาดนี้ ตาบวมไปหมดแล้ว”

หร่วนจื่ออีบอกว่าเธอได้ยินว่าเสิ่นอวี้เจิงได้รับการช่วยเหลือแล้ว จึงร้องไห้ออกมาด้วยความดีใจ ชั่วขณะนั้นตื่นเต้นเกินไปจนคุมตัวเองไม่อยู่

แม่เสิ่นทั้งสงสารทั้งซาบซึ้งใจ “เด็กคนนี้นี่ เป็นห่วงแต่เขา ไม่ยอมเป็นห่วงตัวเองเลย”

ความหมายแฝงของแม่เสิ่นคือ ตอนนี้เธอเป็นหญิงตั้งครรภ์ ควรจะดูแลรักษาสุขภาพตัวเองให้ดี

แต่เพราะยังไม่ได้มีการตรวจครรภ์ อีกทั้งหร่วนจื่ออีเองก็ยังไม่ได้เอ่ยปาก เธอจึงไม่สะดวกที่จะพูดตรง ๆ

พ่อเสิ่นก็เดินตามเข้ามาในบ้านหลังจากนั้น