กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 152 ต้องช่วยนายทหารเสิ่นออกมาให้ได้
เสิ่นซืออิ๋งพูดอย่างร้อนใจ “แล้วตอนนี้จะทำยังไง กองทัพจะไม่สนใจแล้วเหรอ จะทิ้งพวกเขาไว้บนเกาะกลางทะเล ปล่อยให้เอาชีวิตรอดกันเองอย่างนั้นเหรอ”
พ่อเสิ่นพูด “กองทัพต้องดูแลอยู่แล้ว เมื่อกี้โทรมาบอกว่ากำลังขอความช่วยเหลือระดับนานาชาติ ให้องค์กรสันติภาพส่งเฮลิคอปเตอร์ไปยังเกาะเพื่อช่วยคน”
แม่เสิ่นฟังจบ ความหวังในดวงตาก็ดังพังทลายลงอีกครั้ง
เธอวิเคราะห์ว่า “ตั้งแต่ยื่นเรื่องจนถึงส่งทีมกู้ภัยไป แล้วกว่าเครื่องบินจะไปถึงเกาะ อย่างเร็วที่สุดก็ต้องใช้เวลาหนึ่งวัน”
“แต่เกาะร้างนั่นมีแต่ทราย ไม่มีต้นไม้ใบหญ้าแม้แต่ต้นเดียว อุณหภูมิพื้นผิวสูงถึงสี่สิบองศา อีกทั้งพวกเขายังไม่มีน้ำ ไม่มีอาหาร”