ตอนที่ 139 สีเขียวประกายนั้นช่างบาดตา

ตอนที่ 139 สีเขียวประกายนั้นช่างบาดตา

เสิ่นอวี้เจิงจำเสียงของหร่วนจื่ออีได้ทันที เขารีบลงจากรถแล้วผลักประตูรั้วลานบ้านเข้าไป

ลานบ้านมีขนาดไม่ใหญ่นัก แต่เก็บกวาดอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย พื้นดินถูกกวาดจนสะอาดหมดจดไร้ฝุ่น กุหลาบจีนหลายกระถางวางอยู่ตรงมุมกำแพงกำลังเบ่งบานสดใส บนขอบหน้าต่างมีต้นลวี่หลัวห้อยระย้า ใบสีเขียวขจีสดชื่นชุ่มฉ่ำ

แสงแดดยามสาดส่องลงมาทำให้ทั่วทั้งลานบ้านอบอุ่น กลิ่นหอมของดอกไม้โชยเข้าจมูก ดูแล้วผ่านการจัดแต่งอย่างพิถีพิถัน ทุกแห่งหนล้วนอบอวลไปด้วยความอบอุ่น

หรือว่านี่จะเป็นบ้านเช่าของหร่วนจื่ออี เธอคิดหาทางถอยไว้ล่วงหน้านานแล้วจริง ๆ

เสิ่นอวี้เจิงเหม่อลอยไปชั่วขณะ เขาเดินตรงไปที่ตัวบ้านแล้วลองผลักประตู ทว่ากลับผลักไม่ออก

ประตูดูเหมือนจะมีอะไรยันไว้จากด้านใน เผยอเปิดเพียงรอยแยกเล็ก ๆ เขาเอียงหูฟัง ด้านในมีเสียงคนพูดคุย