เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 130 เสิ่นซืออิ๋งหายตัวไป
หลินชิงหว่านตกใจจนตัวสั่นเทา ได้แต่จำใจวางกล่องยาลง
“พี่ใหญ่ มีอะไรค่อย ๆ พูดค่อย ๆจากันเถอะ ฉันแค่มาตรวจรักษา จะไม่แพร่งพรายออกไปแน่นอน”
ชายคนนั้นฉีกเศษผ้าที่มือออก แล้วพูดเสียงขรึมว่า “รีบใส่ยาให้ฉันเร็ว”
บาดแผลนั้นยาวสิบกว่าเซนติเมตร ดูลึกมาก เนื้อหนังเปิดปลิ้นออกมาชวนให้สยดสยอง
บาดแผลเช่นนี้จำเป็นต้องเย็บ ทั้งยังต้องนอนโรงพยาบาล ทว่าเขาเป็นคนร้ายจึงไม่กล้าไปโรงพยาบาล และในยุคสมัยนี้ก็ไม่มีคลินิกเอกชนเปิดรับรักษา
ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงอ้างชื่อว่าคนเฒ่าคนแก่ที่บ้านล้มบาดเจ็บตอนเข้าห้องน้ำ โทรศัพท์ไปที่โรงพยาบาลเพื่อขอให้ออกตรวจรักษานอกสถานที่
เขาไม่กล้าบอกอาการบาดเจ็บตามความจริง บาดแผลสาหัสขนาดนี้จะทำให้เกิดความสงสัย หากส่งหมอมาก็คงยุ่งยากแล้ว