ตอนที่ 105 ผู้การเสิ่น คุณมีมือที่ดีจริง ๆ นะ

ตอนที่ 105 ผู้การเสิ่น คุณมีมือที่ดีจริง ๆ นะ

ตกค่ำ หร่วนจื่ออีนั่งอยู่ในห้อง เธอไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้นในงานเลี้ยงชมดอกไม้วันนี้ แต่กลับรู้สึกมโนจิตไม่สงบอยู่ตลอด

ตรงหน้ามักปรากฏภาพหลินชิงหว่านที่นั่งอยู่แต่ไกล สายตามืดมนที่มองมาทางเธอ แววตาแบบนั้นเหมือนงูพิษ ทำให้เธอรู้สึกอึดอัดไปทั้งตัว

ประตูส่งเสียงดังขึ้น เสิ่นอวี้เจิงเดินเข้ามา คืนนี้เขาทำงานล่วงเวลาเพื่อฝึกซ้อม กินมื้อค่ำที่กองทัพเสร็จถึงค่อยกลับมา

เสิ่นอวี้เจิงคิดว่าเธอต้องแอบอยู่ในห้องเพื่อยุ่งกับธุระของตัวเองแน่ ๆ แต่กลับพบว่าเธอนั่งเหม่ออยู่หน้าโต๊ะ บนโต๊ะเปิดตำรากางไว้เล่มหนึ่ง อยู่นานสองนานก็ไม่ได้พลิกสักหน้า

เสิ่นอวี้เจิงมองท่าทางหงอยเหงาของเธอ พลางลูบหน้าเธอเบา ๆ เหมือนกำลังปลอบแมวน้อยตัวหนึ่ง