กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 80 ที่แท้ฉันก็โชคดีขนาดนี้
หร่วนจื่ออีเดินอยู่บนถนน เวลานี้บนท้องถนนนอกจากห้างสรรพสินค้าของรัฐแล้ว ร้านค้าส่วนบุคคลก็ผุดขึ้นมาราวกับหน่อไม้หลังฝน
ทั้งร้านเสื้อผ้า ร้านเครื่องเพชร ร้านอาหาร ร้านเครื่องใช้ไฟฟ้า ตั้งเรียงรายติด ๆ กัน
หร่วนจื่ออีหยุดฝีเท้าลงที่หน้าร้านเครื่องเพชรแห่งหนึ่ง
เธอคิดขึ้นได้ว่าแม้เจ้าของร่างเดิมจะเก็บสะสมเครื่องประดับไว้ไม่น้อย แต่ล้วนเป็นแบบที่สะเปะสะปะ ไม่ดูแก่เกินไปก็ฉูดฉาดบาดตา ไม่เข้ากับสไตล์การออกแบบของเธอเลย
ในเมื่อคิดจะเตรียมจัดแฟชั่นโชว์ ตัวเธอเองก็ต้องมีเครื่องประดับที่ดูเข้าทีสักสองสามชิ้น
เธอผลักประตูเดินเข้าไป
ร้านค้ามีขนาดใหญ่ ตกแต่งใหม่เอี่ยม ดูท่าคงเพิ่งเปิดได้ไม่นาน แต่กิจการกลับคึกคักมากแล้ว