กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 57 เหงื่อท่วมหัว เมื่อกี้ทำอะไรมา
หลังจากหร่วนจื่ออีกินข้าวเสร็จ ก็คัดกับข้าวหลายอย่างใส่ชาม ใช้ถาดใส่ยกขึ้นไปชั้นบน
ภายในห้อง เสิ่นอวี้เจิงกำลังวิดพื้นอยู่บนเตียง
สองมือของเขายันพยุงร่างกาย ทุกครั้งที่กดตัวลงกล้ามเนื้อทั่วร่างต่างเกร็งแน่น ปลายเท้ายันแผ่นไม้เตียงไว้สุดแรง ถึงจะทรงตัวให้นิ่งได้
“ฮู่ว— ฮู่ว—”
เขาสูดลมหายใจลึกประสานตามการเคลื่อนไหว ในห้องมีเสียงหอบหายใจหนักหน่วงของเขาดังก้อง
พึ่งจะเริ่มฟื้นตัวจากอาการป่วยเรื้อรัง ร่างกายจึงราวกับเครื่องจักรที่เป็นสนิม
เมื่อก่อนตอนอยู่กองทัพ วิดพื้น 300 ครั้งเป็นแค่การอบอุ่นร่างกาย ตอนนี้พอทำถึงครั้งที่แปด แขนของเขาก็สั่นอย่างรุนแรง แผ่นหลังเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ