ตอนที่ 47 นายมีความสามารถ ก็มาเองสิ

ตอนที่ 47 นายมีความสามารถ ก็มาเองสิ

หร่วนจื่ออีอาบน้ำเสร็จก็ล้มตัวลงนอนบนเตียง ไอน้ำที่ติดออกมาจากห้องน้ำยังไม่จางหายไปจนหมด อวลไปด้วยกลิ่นหอมอ่อน ๆ ของสบู่

เธอคิดว่าคงจะนอนหลับสบายเหมือนไม่กี่วันก่อน แต่พอนอนไปได้ไม่นาน ก็กลับฝันวาบหวิวขึ้นมาอีก

ในความฝันช่างเลือนราง

มีผู้ชายคนหนึ่งกำลังจูบใบหน้าของเธอ ริมฝีปากอุ่นร้อนแนบชิดผิวแล้วค่อย ๆ เลื่อนผ่าน จากนั้นก็ทาบลงบนริมฝีปากของเธอ บดเบียดลึกซึ้ง กลิ่นอายร้อนผ่าว

ชุดนอนของเธอถูกปลดออก

ฝ่ามือใหญ่ลูบไล้ผ่านผิวเนื้อทุกหนึ่งชุ่นของเธอ ปลายนิ้วที่มีรอยด้านบาง ๆ ปัดผ่านจุดอ่อนไหว ปลุกเร้าความชาซ่านราวกับกระแสไฟฟ้า

เธออยากจะผลักเขาออก ทว่าร่างกายกลับอ่อนเปลี้ยไร้เรี่ยวแรง ตรงกันข้ามกลับโอบรัดเขาไว้ดั่งเถาวัลย์ ลำคอส่งเสียงครางแผ่วเบาเล็ดลอดออกมา