กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 25 คุณหนูหลินมาเยือนถึงบ้านเพื่ออวดเบ่ง
หร่วนจื่ออีกินอาหารเช้าเสร็จแล้วเดินตรงไปที่ระเบียง
“แม่คะ แม่ไปกินข้าวเถอะ เดี๋ยวฉันตากผ้าเอง”
“เดี๋ยวพื้นฉันก็ถู ชามฉันก็ล้าง งานบ้านวันนี้แม่ไม่ต้องแตะเลย ยกให้ฉันจัดการเองทั้งหมด”
สายตาของแม่เสิ่นทอแววโล่งอกปนปลาบปลื้ม “ได้ งั้นแม่ไปดูแลอวี้เจิงนะ”
เธอกลับไปที่โต๊ะอาหาร หลังจากกินอาหารเช้าเสร็จก็ยกถาดเดินขึ้นชั้นบนไป
หร่วนจื่ออีถอนหายใจยาว แท้จริงแล้วเธอจงใจหลบหน้าเสิ่นอวี้เจิง
แม้เสิ่นอวี้เจิงจะเป็นเพียงคนป่วยคนหนึ่ง ซึ่งเวลาดูแลเธอก็ไม่ได้คิดอกุศลใด ๆ ทว่าในเมื่อไม่อยากมีสัมพันธ์ทางกายกับเขาอีก ย่อมไม่สะดวกใจที่จะมีการสัมผัสแตะเนื้อต้องตัว
อีกอย่างแม่เสิ่นก็เป็นหมอ ให้ผู้เชี่ยวชาญมาคอยดูแล ย่อมส่งผลดีต่อการฟื้นฟูร่างกายของเสิ่นอวี้เจิงมากกว่า