ตอนที่ 8 อ่อยเสร็จก็ทิ้งไว้ข้างๆ

ตอนที่ 8 อ่อยเสร็จก็ทิ้งไว้ข้างๆ

ประตูห้องน้ำเปิดออก หร่วนจื่ออีเดินออกมา

เธอเปลี่ยนเป็นชุดนอนผ้าไหมแท้สีชมพู คอวี ความยาวถึงหน้าแข้ง เนื้อผ้าบางแนบไปตามสัดส่วนเรือนร่าง

เส้นผมเป่าด้วยไดร์เป่าผมแล้ว แห้งไปครึ่งหนึ่ง สยายฟูอย่างนุ่มนวลอยู่ด้านหลังไหล่

เสิ่นอวี้เจิงหลับตาอยู่ เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าเดินมาถึงข้างเตียง ตามด้วยกลิ่นหอมจาง ๆ ลอยมา หัวใจของเขาก็เต้นเร็วขึ้นมาหลายจังหวะ

หร่วนจื่ออีเอื้อมมือไปกดปิดสวิตช์โคมระย้าบนเพดาน เหลือเพียงโคมไฟหัวเตียงสีเหลืองอบอุ่นที่ยังคงสว่างอยู่

เธอเลิกผ้าห่มแล้วล้มตัวลงนอน ฟูกนุ่มมาก ในวินาทีที่ร่างกายจมลงไป ก็รู้สึกสบายตัวจริง ๆ

เธอหาวออกมาหนึ่งหวอด ดวงตารู้สึกเมื่อยล้าเล็กน้อย

ทะลุมิติมาวันแรก ในหัวมีข้อมูลอัดแน่นมากเกินไปจนยุ่งเหยิงไปหมด