กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 3 อายอะไร คุณก็ฟินเหมือนกันไม่ใช่เหรอ
เสิ่นอวี้เจิง: “…”
ให้ตายสิ คนที่ฉลาดปราดเปรื่องมองการณ์ไกลอย่างผม ทำไมถึงมีพ่อแม่ที่เลอะเลือนหลอกง่ายแบบนี้ได้นะ? ไม่ใช่ว่าเป็นระดับหัวกะทิในสายงานกันหรอกเหรอ แล้วไอคิวล่ะหายไปไหนหมด?
แม่เสิ่นกระตุกแขนเสื้อสามีเบา ๆ
“งั้นไม่รบกวนแล้วนะ จื่ออี ถ้าลูกเหนื่อยก็พักผ่อนเถอะ เดี๋ยวแม่ไปทำกับข้าว”
เมื่อหร่วนจื่ออีได้ยินเสียงประตูปิดลง ก็รีบพลิกตัวลงจากเตียงทันที พุ่งตัวเข้าไปในห้องน้ำ หลังจากอาบน้ำชำระล้างร่างกายเรียบร้อยแล้ว ทั้งตัวก็รู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่า
เธอเช็ดตัวจนแห้ง เดินไปหน้ากระจก แล้วพิศมองใบหน้านี้ของเจ้าของร่างเดิม
ผมดัดลอนยาวสีดำขลับเป็นประกายเงางาม ดวงตากลมโตเป็นประกายสดใส ผิวพรรณขาวอมชมพู รูปร่างสูงโปร่งเย้ายวนมีน้ำมีนวล
มองแวบเดียวก็รู้ว่าตระกูลเสิ่นเลี้ยงดูมาเป็นอย่างดี