กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Meowlucky_Novel
“พวกเราต้องพยายามให้ดี กลายเป็นคนโปรดตัวน้อย ๆ ของท่านทวยเทพ”
ซูจื่อหานสะท้านไปทั้งร่าง รู้สึกคันยุบยิบไปหมด พอก้มมองแขนของตัวเอง ก็เห็นขนลุกชันขึ้นมาแน่นขนัด
นี่มัน นี่มัน นี่มัน
หวานเลี่ยนเกินไปแล้ว
หลิงจิ้งจิ้งสอนทุกคนพูดอะไรแบบนี้ ไม่ค่อยดีเท่าไรเลยมั้ง
ฟองอากาศลูกถัดไปลอยออกมา
“หลิงหลิงทั้งหลาย ลุยเลย รักท่านทวยเทพตลอดไป”
จากนั้นฟองอากาศเล็ก ๆ นับไม่ถ้วนก็ลอยออกมาจากที่นั่งบนมหาเวทีบรรยาย กลายเป็นฟองอากาศละเอียดลูกแล้วลูกเล่า ล้วนเต็มไปด้วยถ้อยคำชื่นชมและหลงใหล
ฟองอากาศหนาแน่นซ้อนทับกันจนแทบมองไม่เห็น
แต่ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร ซูจื่อหานกลับมองเห็นทั้งหมด ราวกับทะลุผ่านกาลเวลาและมิติ นางเข้าใจคำชื่นชมจากใจจริงของเอลฟ์น้อยจิ๋วทุกตัว