กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Meowlucky_Novel
หลิงเอ้อร์เฉียงหยุดกลิ้ง ก่อนจะกระโดดเด้งกลับไปยัง “ที่นั่ง” หินของตัวเอง
มันนั่งตัวตรงอย่างเป็นระเบียบ ยังไม่ลืมกำชับหลิงผีผี
“ตั้งใจเรียนดี ๆ อย่าทำให้จิ้งจิ้งโมโห อย่าไปหาเรื่องต้าฝู แล้วก็อย่ามัวเสียเวลา เดี๋ยวเลิกเรียนจะได้ไปกินข้าว”
หลังจากผ่านไปนานพอสมควร เห็ดเรืองแสงที่มีสติปัญญาวิญญาณและหลบไปก่อนหน้านี้ก็ทยอยเบียดกลับมาอย่างอาลัยอาวรณ์
ช่วยไม่ได้ การเรียนทำให้ฉลาดขึ้นและมีสติปัญญาวิญญาณ ต่อให้การเรียนจะเสี่ยงอันตรายถึงชีวิตของเห็ด พวกมันก็ยังต้องกลับมาฟัง
พวกมันไม่ใช่หลิงผีผีที่มีโชคอยู่ตรงหน้าแต่กลับไม่รู้จักรักษา