เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ตอนเย็นในฤดูร้อน โดยเฉพาะหลังจากฝนเพิ่งซาลง ในอากาศอบอวลไปด้วยความสดชื่นและชุ่มฉ่ำที่ผ่านการชะล้าง
เฉียวอวิ้นยืนอยู่บนทางเดินเส้นเล็กพลางสูดลมหายใจเข้าลึก เสี่ยวเสี่ยวเดินตามอยู่ด้านหลัง ในมือยังช่วยประคองชายกระโปรงของเธอไว้
พอก้าวขึ้นรถ เฉียวอวิ้นก็สะบัดรองเท้าส้นสูงหลุดดัง “แปะ แปะ” แล้วเหยียบลงบนรองเท้าแตะทันที ร่างทั้งร่างเอนพิงอย่างเกียจคร้าน ช่างแตกต่างจากภาพลักษณ์เย็นชาดุจน้ำแข็งเมื่อครู่อย่างสิ้นเชิง
เสี่ยวเสี่ยวคุ้นชินตั้งนานแล้ว เธอเพียงเงียบ ๆ ขยับถุงบนเก้าอี้ไปไว้ข้างหลัง
“นี่คืออะไรน่ะ” ถุงผ้าใบสองใบอัดแน่นจนเต็ม มีมุมกระดาษแผ่นหนึ่งโผล่ออกมาด้านนอก ดูท่าทางเหมือนจะเป็นรูปถ่าย?
“อ๋อ เธอหมายถึงอันนี้เหรอ” ซุนจวินย่าหันกลับมามอง “ล้วนเป็นข้อมูลทั้งนั้น ช่วงนี้ฉันยุ่งอยู่ ก็เลยลืมจัดการน่ะ”
พอเฉียวอวิ้นได้ยินก็เริ่มสนใจ หรือว่าบริษัทเตรียมจะรับนักแสดงหน้าใหม่เข้ามา?