ตอนที่ 237 อั่งเปาซองโต

วันตรุษจีนวันแรก

สภาพอากาศแจ่มใส

ภายในห้องนอนเงียบสงบ ไร้สรรพเสียงใด ๆ

เฉียวอวิ้นดีดตัวลุกขึ้นนั่งบนเตียงเสียงดังพรึ่บ “เกือบลืมไปเลย!”

กู้สิงจือที่กำลังนอนชื่นชมความงดงามของเมียตัวเองสะดุ้งตกใจ “ลืมอะไรเหรอ?”

เฉียวอวิ้นตบหน้าผากตัวเองเบา ๆ “เงินอั่งเปาเด็กที่คุณผู้หญิงนายเฉินให้ฝาแฝดชายหญิงยังอยู่ในกระเป๋าฉันอยู่เลย”

ก่อนคุณผู้หญิงนายเฉินจะกลับไป เธอกำชับซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าต้องส่งเงินอั่งเปาเด็กนี้ถึงมือเด็กทั้งสองคนให้ได้

ตอนนั้นเธอยังคิดว่าอีกฝ่ายทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่ เรื่องแค่นี้เธอจะลืมไปได้อย่างไร แต่พอกลับถึงบ้าน เธอกลับโยนเรื่องนี้ทิ้งไว้ข้างหลังเสียสนิท

เฉียวอวิ้นรู้สึกกระอักกระอ่วนเล็กน้อย เธอทำท่าจะวิ่งออกไปข้างนอกทั้งชุดนอน