ตอนที่ 219 ราชินีจอเงินกลับประเทศ

เฉียวอวิ้นก้มหน้าก้มตากินปลาหมึกทอดอย่างเอร็ดอร่อย อาหารทะเลแถวนี้รสชาติดีจริง ๆ มิน่าล่ะชูเซี่ยกับเจสสิกาถึงได้แนะนำไม่หยุด

“ถึงงานจะสบาย แต่ก็น่าเบื่อชะมัด พูดไปพูดมาก็มีแต่วนอยู่กับคำพูดเดิม ๆ!” ถ้าเรียกรวมตัวพวกคนที่อยากสัมภาษณ์มาไว้ด้วยกันได้หมดก็คงดี แต่ใช้หัวแม่เท้าคิดก็รู้ว่าเป็นไปไม่ได้

หากทำเช่นนั้นจริง ไม่แน่ว่าเธออาจจะร่วงจากก้อนเมฆลงมาในพริบตา ด้วยข้อหาเล่นตัวทำตัวเย่อหยิ่งดูแคลนคนอื่น

เฉียวอวิ้นกินปลาหมึกวงชิ้นสุดท้ายหมดลง เธอหลับตาลงอย่างแสนเสียดายเพื่อสัมผัสสายลมอ่อนละมุน ดูท่าคงมีเรื่องให้ยุ่งอีกยาว ไม่แน่ว่าคงไม่ได้พักผ่อนไปอีกตั้งครึ่งค่อนเดือน

วันรุ่งขึ้น พวกเธอก็ขึ้นเครื่องบินเดินทางกลับประเทศ

นักข่าวในประเทศหูตาว่องไวยิ่งนัก มารออยู่ที่สนามบินเป็นเวลานานแล้ว