ตอนที่ 216 รอบปฐมทัศน์

เสี่ยวเสี่ยวที่อยู่ด้านข้างก็ไม่ได้ดีไปกว่ากันเลย ดูไปได้ไม่ถึงสิบนาที ก็ผล็อยหลับลึกไปเสียแล้ว

รอจนภาพยนตร์ออกอากาศเสร็จสิ้น ซุนจวินย่าถึงถูกเสียงเซ็งแซ่รอบข้างปลุกให้ตื่น เธอส่ายหัวไปมาเบา ๆ พลันพบว่าคนบนเรือลำนี้ของพวกเธอต่างนอนแผ่หลับกันระเนนระนาด

เธอไม่กล้าส่งเสียงดังเกินไป กลัวว่าคนจีนแถวนั้นจะได้ยินเข้าจนถูกหัวเราะเยาะ “เสี่ยวเฉียว เหวินซิน เสี่ยวเสี่ยว รีบตื่นเร็ว!”

เฉียวอวิ้นตื่นขึ้นมา เอามือบังหน้าด้วยความเก้อเขินเล็กน้อย “พี่ซุน ไม่มีใครเห็นใช่ไหมคะ?”

ที่ตรงนี้เหมาะกับการนอนหลับจริง ๆ เลย เหมือนกับได้นอนอยู่ในเปล ลมทะเลพัดแผ่วเบา ด้านข้างยังมีเสียงดนตรี ช่างสบายที่สุดเลยจริง ๆ!

“น่าจะไม่มีหรอกมั้ง!”