กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ตุ๊กตาน้อยสองคนนอนอยู่บนเตียงเด็ก ร่างกายห่อหุ้มด้วยผ้าห่มผืนเล็ก บนศีรษะสวมหมวกใบจิ๋ว ผิวยังแดงระเรื่อเล็กน้อย ใบหน้าย่นยับยู่ยี่
เฉียวอวิ้นดึงมือของกู้สิงจือพลางบ่นพึมพำเสียงเบา “รู้สึกว่าพวกเขาหน้าตาขี้เหร่ไปนิด จะไม่ได้ความสวยของฉันไปเลยหรือเปล่านะคะ?”
เฉินเจ๋อหลานมองดูหลานสาวของตัวเอง ช่วงเวลานี้เธอเข้าใจนิสัยของอีกฝ่ายเป็นอย่างดีแล้ว จึงส่งค้อนควับให้ทันที “ยัยหนูนี่ ที่รักหน้าตาสะสวยออกจะตาย เธอดูตากลมโตกับจมูกโด่งนี่สิ โตขึ้นวันหน้าต้องเป็นคนงามแน่นอน!”
เฉียวอวิ้นโต้แย้ง “ตายังไม่ลืมเลย คุณย่ามองออกได้ยังไงคะว่าตาโต?”
แม้ว่าเจ้าตัวเล็กสองคนนี้จะเป็นเธอที่คลอดออกมา แต่เธอก็ทำใจพูดคำที่ไม่ตรงกับใจพวกนั้นได้ยากจริง ๆ
เธอหันไปมองสามี “คุณคิดว่ายังไงคะ?”