กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
วันที่สองหลังจากเฉียวอวิ้นเดินทางกลับประเทศ ซุนจวินย่ากับเสี่ยวเสี่ยวก็ทนรอไม่ไหวรีบมาหาทันที
ทันทีที่ก้าวเข้าประตูมา เสี่ยวเสี่ยวก็ส่งเสียงโห่ร้องยินดีอย่างกระตือรือร้น “พี่เฉียว ในที่สุดพี่ก็กลับมาแล้ว!”
“พวกเราไม่ได้เจอกันตั้งนานเลยนะคะ!”
“พี่คิดถึงฉันไหมคะ?”
เธอทำตัวเหมือนเจ้าหมาน้อยแสนน่ารัก วนเวียนอยู่ข้างกายและพูดจ้อไม่หยุด
เฉียวอวิ้นยิ้มพลางพยักหน้า “คิดถึงสิ!”
ซุนจวินย่าเห็นเธอมีแสงแดงเปล่งปลั่งทั่วใบหน้าและดูกระปรี้กระเปร่าก็รู้ได้ทันทีว่าช่วงเวลานี้ใช้ชีวิตได้ดีมาก เธอจึงนั่งลงบนโซฟาแล้วหยิบเอกสารกองหนึ่งออกมาจากกระเป๋า
“พวกนี้คืออะไรเหรอคะ?”
“พวกนี้น่ะเหรอ ทั้งหมดเป็นงานที่ติดต่อเข้ามาขอร่วมงานกับเธอน่ะสิ!”