ตอนที่ 187 SPA

กู้สิงจือกินไปได้พอสมควรแล้ว เมื่อเห็นว่าแม้บนหน้าผากของเฉียวอวิ้นจะมีเม็ดเหงื่อผุดขึ้นมาบาง ๆ แต่แก้มทั้งสองข้างกลับป่องแน่นและกำลังกินอย่างเอร็ดอร่อย เขาจึงเงียบ ๆ แกะเปลือกกุ้งออก แล้วนำเนื้อกุ้งที่สมบูรณ์มาร้อยเป็นพวงใหญ่ยื่นส่งให้เธอ

“ค่อย ๆ กินนะ”

เฉียวอวิ้นรับมาด้วยความดีใจ จากนั้นก็ทำเหมือนกินหม่าล่าเสียบไม้ กัดกินทีละคำ ๆ

ระดับไฟที่ใช้กับกุ้งพวกนี้กำลังพอดี เนื้อกุ้งแน่นเด้ง เธอหรี่ตาลิ้มรส “ถ้ากุ้งมันวิวัฒนาการจนสลัดเปลือกกับหัวทิ้งไปได้เองก็คงดีสินะ!”

ถ้าเป็นแบบนั้นล่ะก็ พอนำขึ้นมาจากทะเล ใช้น้ำล้าง ๆ แล้วต้มเลย ตักขึ้นจากหม้อก็กินได้ทันที สะดวกจะตาย แถมมือยังไม่เลอะอีก วัตถุดิบอาหารที่สวรรค์คัดสรรมาแท้ ๆ!