ตอนที่ 184 กอล์ฟ

ช่วงเช้าไปเดินเล่นที่สวนผลไม้และฟาร์ม พอถึงช่วงบ่าย เฉียวอวิ้นกับกู้สิงจือก็พักผ่อนอยู่ในวิลล่า นอนกลางวันอย่างแสนสบายไปหนึ่งตื่น

ตอนที่ตื่นขึ้นมา แสงแดดข้างนอกกำลังดีพอเหมาะ

“อากาศดีขนาดนี้ อุดอู้อยู่ในห้องเล่นโทรศัพท์มือถือดูจะเสียเปล่าไปหน่อยนะ” เฉียวอวิ้นพิงโซฟาพึมพำ

“ในเมื่อรู้สึกว่าเสียเปล่า งั้นไปตีกอล์ฟดีไหม?”

เสียงทุ้มต่ำของกู้สิงจือดังขึ้น

“กอล์ฟเหรอ?”

หากิจกรรมประเภทที่คนหลายคนช่วยกันตีลูกบอลสีขาวลูกเล็กให้ลอยว่อนไปทั่วสนามแบบนั้นน่ะหรือ?

“แต่ฉันเล่นไม่เป็นนี่” เธอเคยเห็นแค่ในอินเทอร์เน็ต ยังไม่เคยเล่นจริงเลยสักครั้ง

“ผมสอนคุณเอง” ชายหนุ่มจูงมือเธอแล้วเดินออกไปข้างนอกทันที