กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
กู้สิงจือเบะปากอย่างไม่ใส่ใจ “ฉันกลัวเด็กอ้วนบ้านนายจะชนเมียฉันต่างหาก!”
เย่มู่ที่เป็นทาสลูกสาวได้ยินเข้าก็ฉุนขาด “เสี่ยวเถาจื่อบ้านฉันไม่ได้อ้วนสักหน่อย แบบนี้น่ะกำลังพอดีเลย!”
“นี่ยังเรียกว่าพอดีอีกหรือ นายดูแขนเธอสิ เหมือนมาสคอตยางมิชลินเปี๊ยบ”
เฉียวอวิ้นไม่ค่อยจะได้เห็นมุมที่เป็นเด็กขนาดนี้ของกู้สิงจือนักจึงรู้สึกขำ เธอจึงดึงชายเสื้อเขาเบา ๆ เพื่อเตือนให้ระวังคำพูดบ้าง อย่าให้ไปทำร้ายจิตใจเจ้าตัวเล็กเข้า
ชายหนุ่มเข้าใจความหมายของเธอในทันที เขาตบหลังมือเธอเบา ๆ เป็นสัญญาณบอก “วางใจเถอะ เด็กน้อยคนนี้ใจกว้างจะตายไป”
เย่มู่พูดขึ้นเสียงเรียบ “รอลูกนายคลอดออกมาก่อนเถอะ ฉันจะไปแกล้งเขาแน่!”
กู้สิงจือได้ยินดังนั้น คิ้วก็ขมวดแน่นพลางขึ้นเสียงเข้ม “นายกล้าเรอะ!”