กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
สวี่ชิวฉือเห็นสีหน้าไม่สะทกสะท้านของเด็กสาวตรงหน้าจึงรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย “เธอ… ไม่เป็นไรใช่ไหม?”
เฉียวอวิ้นส่ายหน้า ภายในใจไร้ซึ่งระลอกคลื่นใด ๆ เธอคุ้นชินกับสถานะเด็กกำพร้าตั้งนานแล้ว หากมีคนที่เรียกว่าญาติโผล่มาอย่างกะทันหัน เธอคงจะรู้สึกมโนจิตไม่สงบเสียมากกว่า
ตอนนี้ความจริงกระจ่างแจ้งแล้ว เธอจึงโล่งอกขึ้นมาแทน
ญาติร่วมสายเลือดสองคนของเจ้าของร่างเดิมยังมีชีวิตอยู่ แถมดูท่าทางจะมีความเป็นอยู่ที่ดีมาก ตอนนั้นก็ไม่ได้มีความจำเป็นที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกอะไร แบบนี้ก็ดีที่สุดแล้ว
ในเมื่อตอนนั้นทั้งคู่ต่างเลือกที่จะทอดทิ้งเธอ เช่นนั้นก็ถือว่าหายกันไป
ตอนนี้เธอมีกู้สิงจือ มีที่รักในท้อง แล้วก็ยังมีแฟนคลับอีกตั้งมากมาย!