ตอนที่ 150 ของขวัญของกู้เจี้ยนหง

ป้าหวังกระตุกมุมปาก เธอรู้อยู่แล้วเชียว!

ช่วงเวลานี้ เธอจับทางความเคยชินของเสี่ยวเฉียวได้ทะลุปรุโปร่งตั้งนานแล้ว

เธอจึงลุกขึ้น เดินไปยกจานเชอร์รีสีทองที่ล้างสะอาดแล้วออกมาจากห้องครัว

รสผลไม้เข้มข้น หอมละมุนติดปลายลิ้น เฉียวอวิ้นกินแล้วแทบหยุดไม่ได้เลยทีเดียว

ทั้งช่วงเช้าที่กู้สิงจือพาเดินเล่น ทั้งของอร่อยมากมายขนาดนี้ ความตื่นเต้นเพียงน้อยนิดของเฉียวอวิ้นจึงกลายเป็นควันจางเมฆสลายไปตั้งนานแล้ว

จนกระทั่งคุณปู่กู้เจี้ยนหงเดินเข้ามา เธอยังไม่ทันได้ตั้งตัวเสียด้วยซ้ำ

กู้สิงจือวางตำราในมือลง แล้วยืนขึ้นอย่างนอบน้อม “คุณปู่ครับ!”

เฉียวอวิ้นได้ยินดังนั้น ก็รีบลุกขึ้นอย่างลนลานเช่นกัน

กู้เจี้ยนหงเห็นเข้าจึงส่งเสียงห้ามเธอ “เอ้า ๆ เด็กดี เธอรีบนั่งลงเถอะ!”