เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เฉียวอวิ้นเพิ่งวางโทรศัพท์มือถือลง ก็เห็นสตรีชั้นสูงสองคนเดินเคียงข้างกันมาอย่างสนิทสนม ซึ่งก็คือแม่และน้าสะใภ้ของกู้สิงจือนั่นเอง
แวดวงคนรวยช่างแคบแค่นี้จริง ๆ ไปที่ไหนก็มักจะเจอกันได้ตลอด
วันนี้เย่จิ้งหรงเปลี่ยนไปจากปกติ ไม่ได้ใช้ไข่มุกหรือหยกงามเป็นเครื่องประดับอีก แต่เลือกสวมเพชรสีม่วงแทน ดูสง่างามและสูงศักดิ์เป็นอย่างยิ่ง
เธอนั่งลงข้างกายเฉียวอวิ้น ก่อนจะเอ่ยถามด้วยความห่วงใย “วันนี้เป็นอย่างไรบ้าง เหนื่อยบ้างหรือเปล่า?”
เฉียวอวิ้นยิ้มพลางส่ายหน้า “สบายดีค่ะ ส่วนใหญ่ฉันก็นั่งอยู่ตลอด”
“ถ้าเหนื่อยก็บอกได้เลยนะ ถึงตอนนั้นพวกเราค่อยออกไปก่อนเวลาก็ได้” ซุนจือผู้เป็นน้าสะใภ้ก็กล่าวเสริมอยู่ข้าง ๆ
กู้ชูเซี่ยฟังบทสนทนาของทั้งสองคนแล้วจึงถามอย่างเป็นกังวล “พี่สะใภ้ พี่ไม่สบายตรงไหนหรือเปล่าคะ?”