ตอนที่ 141 กลิ่นคอกหมู

เพียงไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง กลับถ่ายภาพทั้งหมดที่เขาอยากถ่ายได้ครบถ้วน กระทั่งยังมีเวลาเหลือเฟือด้วยซ้ำ ค่วงจื้อเหลือบมองเวลาแล้วตะโกนลั่นขึ้นมาคำหนึ่ง “เลิกงาน!”

เฉียวอวิ้นได้ยินเช่นนั้นก็เปลี่ยนสีหน้าทันควัน ใบหน้าแทบจะแข็งค้างไปหมดแล้ว!

เสี่ยวเสี่ยวรีบวางแผ่นสะท้อนแสงในมือลงทันที แล้วหิ้วรองเท้าแตะคู่หนึ่งวิ่งตรงเข้าไปหา “พี่เฉียว เปลี่ยนรองเท้าแล้วพักสักครู่เถอะค่ะ!”

เธอรู้ดีว่าพี่เฉียวไม่ชอบใส่รองเท้าส้นสูงที่สุด

เฉียวอวิ้นร้องอุทานขึ้นมาคำหนึ่ง “เสี่ยวเสี่ยวคนดี ยังคงเป็นเธอที่ใส่ใจที่สุด!”

เธอสวมรองเท้าแตะขนฟูเดินอยู่บนถนนปูแผ่นหิน พอเจอแอ่งน้ำเล็ก ๆ ก็ดึงชายกระโปรงขึ้นแล้วกระโดดข้ามไปอย่างร่าเริง

ค่วงจื้อที่กำลังเก็บอุปกรณ์อยู่พอดีเมื่อเห็นภาพนี้เข้าก็รีบยกกล้องขึ้นมาจับภาพทันใด

“ฟู่ว!”