กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“คนที่ผมรักคือตัวตนที่แท้จริงของคุณ!”
เมื่อได้ยินคำพูดของกู้สิงจือ เฉียวอวิ้นก็รู้สึกราวกับถูกฟ้าผ่า นี่มันหมายความว่ายังไง หรือว่าเขารู้อะไรเข้าแล้ว?
เธอรีบก้มหน้าลงเพื่อซ่อนความกระวนกระวายใจ สมองเริ่มหมุนแล่นอย่างบ้าคลั่ง พยายามนึกย้อนทบทวนอย่างหนักว่าตอนนอนหลับ ตัวเองมีนิสัยชอบละเมอพูดออกมาบ้างหรือเปล่า?
จนกระทั่งก่อนเรียนจบ เธอก็อยู่หอพักมาโดยตลอด ดูเหมือนไม่เคยได้ยินเพื่อนร่วมห้องคนไหนทักเรื่องนี้เลยนี่นา
ขณะที่เธอกำลังสับสนว้าวุ่นอย่างหนัก เสียงทุ้มต่ำของกู้สิงจือก็ดังขึ้นมา “ตอนแรกสุดเป็นเพราะคุณกินอาหารได้ดูน่าอร่อยจนส่งต่อความรู้สึกมาถึงผม จนทำให้ผมอดไม่ได้ที่จะอยากทำความรู้จัก”