ตอนที่ 119 คัดเลือกบทละคร

ตอนที่ซุนจวินย่ากับเสี่ยวเสี่ยวได้รับการพาตัวเข้ามาโดยบอร์ดี้การ์ดหน้าประตู ก็พบว่าทุกคนต่างง่วนอยู่กับธุระของตัวเอง ทว่ากลับไร้วี่แววของเฉียวอวิ้นมาโดยตลอด

เมื่อมองดูคนรับใช้หญิงที่ยกน้ำชามาให้ ซุนจวินย่าจึงเอ่ยปากถาม “เสี่ยวเฉียวยังไม่ตื่นเหรอคะ?”

“ค่ะ” เชี่ยนเชี่ยนเหลือบมองนาฬิกาแขวนบนผนัง ก่อนจะพูดต่อ “จากประสบการณ์ที่ผ่านมา คาดว่าคุณเฉียวน่าจะอีกครึ่งชั่วโมงถึงจะตื่นค่ะ”

“โอเค ขอบคุณนะ”

เสี่ยวเสี่ยวหยิบติ่มซำขึ้นมาชิมชิ้นหนึ่ง หวานกำลังดีไม่เลี่ยน ทั้งยังอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมนมเข้มข้น รูปร่างกะทัดรัดประณีต ได้ยินว่าเป็นฝีมือช่างขนมหวานมืออาชีพทำ ย่อมไม่อาจนำร้านเล็ก ๆ ริมทางพวกนั้นมาเทียบได้จริง ๆ