กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เย่จิ้งหรงมองออกถึงความผิดปกติของเธอ จึงเปลี่ยนหัวข้อสนทนาอย่างแนบเนียน “เสี่ยวเฉียว ตอนบ่ายถ้าไม่มีธุระอะไร ไปช่วยฉันซื้อของหน่อยเป็นยังไงจ๊ะ?”
“ได้สิคะ คุณป้ากู้ พอดีตอนบ่ายฉันไม่มีงานพอดีค่ะ”
การซื้อของในความคิดของเฉียวอวิ้นคือการที่พวกเธอไปเดินเล่นตามห้างสรรพสินค้า ทว่าพอกินมื้อกลางวันเสร็จ เธอกลับพบว่ามีหญิงสาวหน้าตาสะสวย กระปรี้กระเปร่า สวมเครื่องแบบเดินเข้ามาทีละคน
“นี่คือ?”
“มาสิ เสี่ยวเฉียว สายตาเธอดี มาช่วยฉันเลือกหน่อย”
เฉียวอวิ้นนั่งลงข้างเธอ พอกินอิ่มหนำสำราญแล้วก็เอนหลังพิงโซฟาอย่างสบายอารมณ์ เธอมีชีวิตมานานขนาดนี้ เพิ่งจะรู้เป็นครั้งแรกว่ายังสามารถช้อปปิ้งแบบนี้ได้ด้วย!