กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ตั้งแต่เธอเริ่มแสดง เธอไม่เคยพลาดเลยสักครั้ง สิ่งนี้ทำให้เธอรู้สึกพ่ายแพ้อยู่บ้าง
“เสี่ยวเฉียว ครั้งนี้ต้องสื่อออกมาแบบกลบเกลื่อน จะให้ออกมาฉาบฉวยแบบนั้นไม่ได้”
เฉียวอวิ้นคิดอยู่ครู่หนึ่ง “ผู้กำกับตู้ ฉันขออยู่คนเดียวสักพักเพื่อหาความรู้สึกได้ไหมคะ”
“ได้ ทุกคนพักสักหน่อย” ตู้ผิงเมิ่งเอ่ยเสียงดัง
ส่วนซุนจวินย่า ให้เสี่ยวจางสั่งชานมมาแจกทุกคนไปตั้งแต่เนิ่น ๆ แล้ว
ในห้องพัก
เฉียวอวิ้นเริ่มนึกย้อนชีวิตของซือหราน ความทุกข์ทรมานที่เธอเคยเผชิญ พยายามจมตัวเองลงไปในนั้น
เมื่อพบความรู้สึกนั้นแล้ว เธอผลักประตูออกไป เดินตรงขึ้นเวที จ้องมองกล้อง
ใช่แล้ว! นี่คือความรู้สึกที่เขาต้องการ!