ตอนที่ 39 ไปรับที่สนามบิน

เมือง B

“พี่เฉียว ให้ฉันไปส่งพี่กลับดีกว่าไหมคะ?”

แม้พี่เฉียวจะเห็นใจว่าเธอดึกดื่นค่ำมืดวิ่งไปวิ่งมาจะไม่ปลอดภัย แต่เธอก็ไม่อาจปล่อยให้พี่เฉียวเรียกรถกลับคนเดียวได้อยู่ดี โดยเฉพาะใบหน้าของพี่เฉียว ค่าความเสี่ยงสูงเกินไปจริง ๆ

“ฉัน...”

“เสี่ยวเฉียว!”

ทั้งสองคนมองตามเสียงไป ชายร่างสูงใหญ่คนหนึ่งก้าวย่างอย่างมั่นคงเดินตรงเข้ามา

เสื้อโค้ตตัวยาวสีดำสะบัดพลิ้วตามจังหวะก้าวเดิน สายตาของเขาจับจ้องมาที่เธอตลอดเวลา

“ประธานกู้ ทำไมคุณถึงมาอยู่ที่นี่ได้คะ?”

หรือว่าดึกดื่นป่านนี้เขาต้องไปดูงานต่างถิ่นกันนะ?

“มารับคุณ”