กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
หลี่ปิ่งหงมองผู้ชายที่เพิ่งเข้ามาทักทายเฉียวอวิ้นแล้วรู้สึกคุ้นหน้าอยู่บ้าง ทว่าชั่วขณะนั้นกลับนึกไม่ออกว่าเคยพบที่ไหน
“เสี่ยวเฉียว”
“ผู้กำกับหลี่คะ?” เฉียวอวิ้นจำได้ว่าในข้อมูลที่พี่ซุนส่งให้เธอมีเขาอยู่ด้วย แต่ตอนนั้นมัวแต่สนใจดูดาราไม่กี่คนนั้น จึงไม่ได้สังเกตผู้กำกับเท่าไรนัก
“วันนั้นผมเห็นคุณกินหม้อไฟ ก็รู้สึกทันทีว่าคุณเหมาะกับรายการของพวกเรามาก”
อะไรนะ!?
เฉียวอวิ้นมีสีหน้าตกตะลึงและไม่เข้าใจอย่างยิ่ง
แต่ไหนแต่ไรมา เธอเป็นเพียงพนักงานธุรการที่ไม่มีความสำคัญอะไรในบริษัท ทุกครั้งที่มีข่าวลือว่าบริษัทจะปลดพนักงานออก เธอก็มักจะกังวลใจเป็นอย่างยิ่ง กลัวเหลือเกินว่าตัวเองจะ “ถูกรางวัล” ดังนั้นไม่ว่าหัวหน้าจะรับมือยากหรือไร้สมองเพียงใด เธอก็อดทนมาโดยตลอด