บทที่ 17: ห้องสตูดิโอ ตามนัดหมาย และเขาในปลายพู่กันของเธอ

บทที่ 17: ห้องสตูดิโอ ตามนัดหมาย และเขาในปลายพู่กันของเธอ

วันอังคารเวลาสองทุ่มสิบนาที แจ็คสันยืนอยู่ตรงทางเข้าด้านหลังของอาคารภาควิชาศิลปะ ท้องฟ้ามืดสนิทแล้ว ไฟถนนริมรั้วมหาวิทยาลัยสว่างขึ้น ทอดแสงสีเหลืองนวลเป็นวงกลมสลัวลงบนพื้นคอนกรีต

อาคารนี้เป็นหนึ่งในตึกที่เก่าแก่ที่สุดในมหาวิทยาลัย ผนังอิฐสีแดงปกคลุมด้วยเถาวัลย์ หน้าต่างสูงและแคบคล้ายวิหารโกธิค เอ็มบอกว่าห้องสตูดิโออยู่ชั้นใต้ดิน เข้าได้จากบันไดตรงประตูหลัง

ประตูไม่ได้ล็อค เธอมาถึงก่อนแล้วเปิดมันไว้ แจ็คสันผลักประตูเข้าไป ด้านในเป็นบันไดคอนกรีตทอดยาวลงไปเบื้องล่าง แสงไฟสลัว และอากาศอบอวลด้วยกลิ่นอับชื้นผสมกับกลิ่นน้ำมันสนและสีทา