กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 34 เราต้องการกินข้าว เราต้องการกินข้าวสวย!
ผู้คนในขบวนรถความหวังมองดูช็อกโกแลตชิ้นเล็ก ๆ ที่แจกจ่ายมาถึงมือ สีหน้าของพวกเขาอดไม่ได้ที่จะดูแย่ลง
ทุกคนถูกกักตัวอยู่ที่นี่ หากจัดการไม่ดี คืนนี้อาจเกิดเหตุการณ์คนหายตัวไปอีก
เรียกได้ว่านี่อาจเป็นมื้อสุดท้ายก่อนออกเดินทางด้วยซ้ำ
คุณให้พวกเรากินของแบบนี้เนี่ยนะ?
หลายคนจ้องมองหวังซวี่เฟยด้วยสายตาเคียดแค้น ในมุมมองของพวกเขา หวังซวี่เฟยยักยอกเสบียงไปและจงใจไม่แจกจ่ายอาหารให้พวกเขา
รัฐมนตรีเฉียนคนนั้นถือช็อกโกแลตไว้ในมือคนเดียวมากกว่าสิบชิ้น แม้แต่ผู้หญิงข้างกายเขาก็ยังถือไว้ไม่น้อย
แล้วคนอื่น ๆ ล่ะ?
กลับได้คนละชิ้นเล็ก ๆ เท่านั้น