กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
[เตือน! ภัยพิบัติสังสารวัฏเกี่ยวกับความรักใคร่ ผู้ที่ชอบแนวไร้คู่ โปรดระวังก่อนเข้า!]
“ครั้งหนึ่งฉันทำได้เพียงมองเธอทนทุกข์อยู่เฉย ๆ ฉันรู้ว่านั่นคือการฝึกฝนของเธอ ฉันแทรกแซงมากไม่ได้”
“แต่ตอนนี้ถ้าช่วยเธอได้ ไม่ว่าจะต้องทำอะไร ฉันก็จะช่วยเธอ”
ขณะที่เจ้านายผู้ปรีชาพูด มือก็ยังส่งพลังงานไม่หยุด
ตอนนี้หัวหน้าขยับตัวได้คล่องแคล่ว กลับมามีชีวิตเต็มที่แล้ว
ใบหน้ายังมีรอยยิ้มอ่อนโยน “น้าสาว ถึงจะซึ้งมาก แต่ผมรับไม่ได้”
“นี่มันทรมานยิ่งกว่าฆ่าผมอีก และสถานการณ์ก็ไม่ได้ร้ายแรงขนาดนั้น ไม่เห็นหรือว่าผมยังอยู่ตรงนี้ ถ้าร้ายแรงจริง ผมคงไม่อยู่แล้ว”