เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
วาสนาบารมีของผู้รับบัญชาสวรรค์เหล่านี้ยิ่งใหญ่เกินไป ตำหนักชะตาฟ้าจำเป็นต้องนำสมบัติสูงสุดประจำชีวิตออกมา
สมบัติวิเศษเหล่านี้ล้วนมีไว้เพื่อจัดการผู้มีวาสนา ยิ่งวาสนามาก ผลสะท้อนกลับยิ่งรุนแรง แม้กระทั่งเมื่อผู้รับบัญชาสวรรค์แตะต้องสมบัติเหล่านี้ วาสนาบนตัวก็จะถูกถ่ายโอนไปยังตำหนักชะตาฟ้า
แต่การกระตุ้นสมบัติเหล่านี้ก็ต้องแลกด้วยราคาที่สูงลิ่ว เหล่าจุนเจ่อและผู้อาวุโสหลายคนต้องบูชายัญกายเนื้อและดวงจิตวิญญาณ โดยพวกเขามีเพียงความปรารถนาเดียว
“ท่านเจ้าโถง ต้องฟื้นคืนชีพให้ลู่เทียนให้ได้นะครับ”
สีหน้าของลู่หยวนดูอึมครึม
“เดิมทีสิ่งเหล่านี้เตรียมไว้ให้เจียงซิง ไม่นึกเลยว่าจะต้องนำออกมาใช้ก่อนกำหนด แต่ก็ช่างเถอะ วาสนาของผู้รับบัญชาสวรรค์เหล่านี้มันน่ากลัวมาก รอให้ฉันครองวาสนาพวกนี้ได้แล้วฟื้นคืนชีพให้ลู่เทียน เจียงซิงแค่คนเดียวจะมีอะไรให้น่ากลัว”
“โอ้? ไม่กลัวเหรอ?” น้ำเสียงราบเรียบเสียงหนึ่งดังขึ้นที่ด้านหลังของลู่หยวน
ลู่หยวนชะงักไปครู่หนึ่ง หันกลับไปมองช้า ๆ เห็นชายคนหนึ่งยืนอยู่กลางอากาศ พลังเทพไม่ปรากฏวาสนาแม้แต่น้อย พลังล่องหนไร้ร่องรอย เขาปรากฏตัวที่ด้านหลังลู่หยวนอย่างเงียบเชียบโดยที่ลู่หยวนไม่รู้สึกตัวเลยสักนิด
“แก...เป็นใคร” น้ำเสียงของลู่หยวนมีความสั่นเครือที่แม้แต่เจ้าตัวก็ยังไม่รู้ตัว
เทพเจ้าที่ยืนอยู่กลางอากาศมองลงมาด้วยความดูแคลน “อวิ่นอี้”