กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เหอชิวซวงหัวเราะฮ่า “เธอคิดว่าฉันโง่หรือไง ฉันรู้อยู่แล้วว่าเธอพูดเล่น ฉันก็พูดเล่นเหมือนกัน ใครจะโง่ขนาดนั้น ผ่านมาตั้งสิบกว่าปีแล้วยังลืมรักแรกของตัวเองไม่ได้”
“รักแรก?” เสียงของจวงเสวี่ยฉิงดังออกมาจากกลางฝูงชน ไม่รู้ว่าหูของเธอไวขนาดนั้นได้อย่างไร
ชั่วพริบตา ศีรษะหลายหัวก็ยื่นมาทางนี้
โจวจื่อมั่วเบียดไปมาในฝูงชน “ให้ฉันดูหน่อยสิว่าเกิดอะไรขึ้น?”
จ้าวชิวเงยหน้าขึ้นก็เห็นใบหน้าคุ้นเคยหลายใบ ใบหน้าเหล่านี้ล้วนเผยสีหน้าอยากดูเรื่องสนุก
ให้ตายเถอะ ตอนนี้สถานการณ์แบบไหนแล้ว ยังมีอารมณ์เสือกเรื่องชาวบ้านอีก
“พวกเธอไม่ควรเศร้ากันมากหรือไง? ไม่ควรกอดกันร้องไห้หรือไง? มองฉันกันทำไม?”
จ้าวชิวพูดอย่างจนใจ