กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"ชะตากรรมของพวกแกกดอยู่บนตัวข้า ข้าไม่ชอบคนโง่ อย่ามาถามข้าว่าทำไม อย่าตั้งคำถามกับข้า ข้าบอกอะไรพวกแกก็ทำอย่างนั้น ข้ายังเป็นครั้งแรกที่ฝึกฝนคนเดียว พูดง่าย ๆ ข้ายังเป็นเด็กที่เพิ่งเกิดมา ไม่ค่อยเข้าใจเรื่อง ไม่มีความสุขก็ชอบตบคน อย่าบังคับให้ข้าตบคน"
เขาพยายามยิ้มอย่างอัธยาศัย แต่ปราณอาฆาตรอบกายไม่ได้ลดลงเลย
ทุกคนถูกขู่จนถอยหลังติด ๆ พอฟื้นสติก็ได้สัมผัสเศษหนึ่งของภูเขาน้ำแข็งแห่งความลับบางอย่างจากคำพูดของเขา
จึงต้องเอาใจเขาไว้ก่อน ขณะเดียวกันก็ไว้อาลัยอาจารย์หลินผู้อ่อนโยนและเข้าใจผู้อื่นในใจ