กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
กลุ่มคนที่เพิ่งต่อสู้กันไม่ตายไม่หยุด ตอนนี้ทุกคนเริ่มร่วมมือกันด้วยความสมัครใจ
เพราะเวลาที่เหลือไม่มาก ถ้าหนึ่งวันคิดเป็นสิบสองชั่วโมง นอกจากนอน กิน พาสุนัขเดินเล่น พวกเขาก็มีเวลาหาทางออกเพียงชั่วโมงกว่าๆ เท่านั้น
ถ้าคิดเป็นยี่สิบสี่ชั่วโมง ก็ยังมีเวลาอยู่บ้าง แต่เวลาเหล่านี้ก็ไม่ได้มากมาย
"นอนก่อนเถอะ"
"ใช่ ทำเรื่องที่ใช้เวลาก่อน เวลาที่เหลือค่อยหาทางออก"
กลุ่มคนหาตำแหน่งที่ดูปลอดภัย วางกำแพงกั้นรอบๆ แบ่งพื้นที่กันเอง ชั่วคราวสงบและนอนหลับ
หลังจากพวกเขาหลับไป จิตสำนึกค่อยๆ สั่นพ้องกับภูเขาหิมะแห่งนี้