กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทุกคนในลานฝึกซ้อมล้วนเหลือลมหายใจแค่เส้นเดียว ปี้หยี่ตีเบา ๆ เพียงครั้งเดียวก็สูบพลังทั้งหมดของพวกเขาจนหมด พวกเขาไม่เพียงต้านทานไม่ได้ แต่ยังรับไว้ไม่ได้ด้วยซ้ำ
ตอนนี้ก็แค่ประทังชีวิตอยู่ ถ้าสู้ต่อก็มีเพียงสองทาง คือไม่ก็เลื่อนขั้น ไม่ก็พิการ
ทุกคนในใจต่างรู้ดี แต่พวกเขาก็ยังฝืนลมหายใจลุกขึ้นมา
หากไม่มีความกล้าที่จะเดินไต่ลวดบนเส้นแบ่งความเป็นความตาย แล้วจะเกิดโอกาสรอดพ้นในที่คับขันได้อย่างไร
เลี่ยฟูปาดเหงื่อเย็นบนใบหน้า “มาเถอะ ไม่ต้องออมมือกันทั้งนั้น”
“แค่ก ๆ” หลิวหล่างกุมหน้าอกไอเอาคำที่ติดคอออกมา “มา ใครมืออ่อนคนนั้นก็เป็นลูกหลานเต่า”