กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อเวลาผ่านไป ร่างกายของพี่สาวก็ยิ่งอ่อนแอลง ร่างค่อย ๆ โปร่งใส เสียงพูดก็เบาลงเรื่อย ๆ ราวกับเพียงแค่พูดก็ต้องใช้แรงมหาศาล แต่เธอกลับมีเรื่องพูดไม่รู้จบ ราวกับกลัวว่าภายหลังจะไม่มีโอกาสได้พูดอีก
ซิงซิงแบกพี่สาวขึ้นหลัง
พี่สาวเบาราวกับอากาศ หากไม่ใช่เพราะยังได้ยินลมหายใจของพี่สาวข้างหู ซิงซิงคงคิดว่าบนหลังของตัวเองว่างเปล่า
“ซิงซิง เริ่มหนีได้แล้ว พาพี่หนีไป”
ซิงซิงเปิดกระแสน้ำวนตามวิธีที่พี่สาวสอน แล้วพาเธอวิ่งเข้าไป
เสียงของพี่สาวเบาลงมากอีก “ต่อไป”
ซิงซิงพาพี่สาวหนีต่อไป