กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ปี้หยี่หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูเวลาให้เขา “เร็วจรงตรงไหนกัน เพิ่งส่งข้อความไปเมื่อหนึ่งนาทีก่อน ระหว่างทางยังแวะซื้ออาหารกลางวันมาด้วย”
พูดพลางปี้หยี่ก็ยกถุงในมือขึ้นมา เปิดออกหยิบหม่าล่าทั่งข้างในออกมา
“……”
เฉินหยวนมองหม่าล่าทั่งถ้วยนี้ด้วยความเหลือเชื่อยิ่งกว่าเดิม “ต่อให้การดูมือถือของฉันจะดีเลย์ แต่ว่า... หนึ่งนาทีเนี่ยนะซื้อหม่าล่าทั่งได้ทัน?”
นายไม่ได้กำลังหลอกฉันอยู่ใช่ไหม
ปี้หยี่เปิดฝาแล้วพยักหน้า “ตอนฉันกำลังจะซื้อที่ร้านพอดี เจ้านายมีของที่ทำไว้เหลืออยู่หนึ่งชุดพอดี คุณป้าข้างๆ เห็นฉันเข้าก็เลยถามว่าอยากกินไหม ฉันตอบตกลง เธอก็เลยยกให้แถมยังบอกว่าเป่าเป่ากินเยอะๆ นะ ใจดีมากจนฉันเกรงใจที่จะปฏิเสธ ก็เลยรับเอาไว้ครับ”
“……”