กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จ้าวคงหมิงเหลียงมองไปที่หลงต้า “ฉันไม่ไป ถ้าฉันไปแล้วก็ไม่มีใครอยู่เล่นกับหลงต้าแล้ว”
“ไปสิ ไปเก็บสะสมของวิเศษกลับมาบ้าง”
หลงต้าสะบัดมือโบกเขาจนกระเด็นลอยออกนอกคฤหาสน์ภูเขาไป และร่อนลงตรงหน้ากลุ่มคนเหล่านั้นพอดี
จ้าวคงหมิงเหลียงรีบขวางคนพวกนี้เอาไว้ “ขึ้นไปไม่ได้แล้ว ข้างบนเป็นดินแดนต้องห้าม”
นึกว่าจะต้องมีเรื่องวุ่นวายกันเสียอีก แต่กลับไม่คาดคิดว่าคนพวกนี้จะคุยง่ายเหลือเกิน
“ต้องขออภัยจริงๆ พวกเราจนตรอกจริงๆ ถึงได้มาขอความช่วยเหลือที่นี่ หวังว่าจะไม่ได้ทำให้ท่านอาวุโสบนเขาพิโรธนะ”
จ้าวคงหมิงเหลียงรู้สึกสงสัยเล็กน้อย “พวกคุณมาเพราะเรื่องอะไร?”