กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ผู้เข้าแข่งขันของบ้านจงฮวาดูเหมือนจะหาทางเจอแล้ว แต่ก็ยังไม่ได้สลัดหลุดจากโลงศพใบนั้น
ในทีมสนับสนุน ทุกคนต่างมองไปที่คังซิ่วจู๋
“รีบคิดวิธีเข้าสิ”
คังซิ่วจู๋มองกระดาษบนโต๊ะ ด้านบนเป็นคำตอบที่บรรพาจารย์มอบให้เขา
“ห้ามรบกวน”
“เฮ้อ พึ่งไม่ได้เลย”
คังซิ่วจู๋เก็บข้าวของเครื่องมือ “ยังไงก็ต้องพึ่งตัวเองสินะ”
เขาถลกแขนเสื้อขึ้นพิมพ์ตัวอักษรลงไปไม่กี่คำดังเผาะ ๆ
[โยนขี้หมาไปข้างหลัง อย่าหันกลับไป]
เมื่อเห็นคอมเมนต์วิ่งนี้ แชตสาธารณะทั้งหมดก็เงียบกริบลงทันที