กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บนมือของหลงต้าปรากฏกรงเล็บแหลมคม เขากรีดผ่านอากาศ เส้นผมที่พันรอบขาเขาก็ขาดสะบั้นและลอยกระจายไป
เขาถือกระจกเขย่าไปมา พึมพำในน้ำ: “ไม่ถูกต้อง สมบัติชิ้นนี้ไม่สมบูรณ์”
ในหัวของเขาดังเสียงของอวิ่นอี้
“ไม่ใช่นกระจกที่สมบูรณ์จริงๆ เป็นเพียงเหยื่อล่อเท่านั้น”
“กระจกที่สมบูรณ์อาจจะเป็นสระน้ำแห่งนี้ แต่ในสระน้ำนี้ต้องมีสิ่งอื่นทำร้ายอยู่ การล่อให้เราเข้ามาที่นี่มีสองจุดประสงค์ หนึ่งคือฆ่าเรา สองคือขังเราไว้”
หลงต้าได้ยินดังนั้นจึงยัดกระจกใส่ในกระเป๋าเสื้อ แล้วติดกระดุมกระเป๋าจนแน่น
จากนั้นเขาพลิกตัวในน้ำปราดเปรียวดุจมังกร ว่ายตรงขึ้นไป แต่ที่แปลกคือ ไม่ว่าเขาจะว่ายขึ้นไปอย่างไร ก็ไม่สามารถสัมผัสผิวน้ำได้เลย
……